صبح سه شنبه هشتم مردادماه هشتادوهفت در بیمارستان آتیه تهران هنرمندی

  بزرگ با روحی لطیف با بدنی نهیف زخم خورده سرطان کبد چشم از جهان  فرو

  بست و چراغ دیگری در عرصه هنر ایران خاموش شد.

   راهروها و استودیوهای رادیو و تلویزیون در طول این سالیان دراز صدای دلنشین

  او را بخوبی بیاد  دارند.   به جرات می توان ادعا کرد   عبدالحسین اسکندری   از

  بهترین مجریان صدا و سیما بود. صدای آرام بخش او در راه شب دوشنبه ها سالها 

  التیام بخش  دلهای آزرده خاطر بود و چه زود ازمیان ما رفت .

  او متولد1335 کاشمر بود و از سنین نوجوانی با ساخت فیلم زنگوله و کسب مقام

  در جشنواره به رادیو و تلویزیون راه یافت و بسرعت پله های ترقی را طی کرد  و  از

   برنامه های او می توان  از  آزمایشگاه رایگان، مخترعین و مبتکران،پویندگان،شما

   و سیما، گزارش موتور و..... نام برد.

  بازماندگان او دو دختر هنرمند بنامهای یلدا و آناهیتا هستند که دستی به هنر دارند.

 اگر بخواهم از او بگویم ساعت ها وقت نیاز است ولی در یک کلام او بهترین بود

  سرشار از انرژی مثبت بود با دلی بزرگ و دریایی.  از  تلخ ترین روزهای زندگی

  من روز رفتن او بود. او شوهر خواهری نمونه بود بدون غلو مثل او من ندیده ام.

  برای من الگویی کامل بود وحال که نیست با خاطرات او دلخوشم.

    جمله معروف او برای همیشه به یادگار ماند :

            مرا دریاب که دل دریایی من بی تو مرداب است

                                   یادش گرامی و روحش شاد باد