|
تخته سیاه سه بعدی
حکایت زندگی در قاب شیشه ای زمان
|
||
|
آیا به رابطه بین عکس و قوه تخیل فکر کرده اید. آیا زمانیکه آلبو م عکستان را ورق می زنید به یاد چه می افتید؟ مطمئنا" شادی ، غم ، اندوه افسوس گذشته و شاید هم انرژی می گیرید. در هر صورت دیدن هیچ عکسی بدون احساس نیست . عکس مقابل را پارسال جلوی باغی نشسته بودم ، گرفتم و هرزمانیکه به آن نگاه می کنم دقیقا آن باد سرد زیر سایه درخت را در اوج گرمای تابستان فراموش نمی کنم. شاید در زیر این سایه درخت کنار این جوی ساز، یک نان و سبزی تازه خوردنش بسیار لذت بخش باشد. لحظه ای بال گشودن و فراق از این دنیای پر هیاهو و شلوغ و همنشین شدن با کوه و دشت بد نیست . روزگارم اینست: دلخوشم باغزلی، تکه نانی، آبی و اگر باز پرسی گویم: دلخوشم با نفسی حبه قند و چایی صحبت اهل دلی ... فارغ از همه دنیایی دلخوش ها کم نیست،دیده ها نابیناست...
درباره وبلاگ
 نام این وبلاگ را به یاد کارتون دوران کودکیم بنام تنسی تاکسی دو و چارملی گذاشتم.دو پنگوئن ماجراجو که هر بار با مشکلی روبرو می شدند و برای حل آن نزد آقای وپی می رفتند و او از داخل کمدشلوغش تخته سیاه سه بعدی خود را می آورد و با استفاده از آن تنسی و چارملی را راهنمایی می کرد. زندگی مثل یک پازل بزرگ است . من و تو ،اجزای آنیم ، زمانی زیباست که کنارهم قرار گیرند.  موضوعات
 آرشيو وبلاگ
|
||
 |
آب روان ، یک پیاله ماست کیسه ای دست 
